به همسرتان که سرطان پروستات دارد چه بگویید؟


وقتی متوجه می‌شوید که شریک زندگی‌تان به سرطان پروستات مبتلا شده است، احتمالاً هر دوی شما سؤالات زیادی در مورد آنچه بعداً می‌آید دارید. چیزهای زیادی وجود خواهد داشت که باید در مورد آنها صحبت کنید. اما وقتی با هم با این بیماری روبرو می شوید، چه می گویید – و چه چیزی نباید بگویید؟

قبل از اینکه کلمات خود را انتخاب کنید، روی بخش “با هم” این قسمت تمرکز کنید. شریک زندگی شما از این که شما در کنار او باشید سود زیادی خواهد برد. با او به قرارهای او بروید و از او حمایت کنید.

جسی میلز، اورولوژیست، مدیر کلینیک مردان در UCLA در لس آنجلس، می‌گوید: «اگر مرد شریک زندگی داشته باشد، من همیشه آن شریک زندگی را تشویق می‌کنم که در آنجا حضور داشته باشد. “این بیماری است که زوج ها با هم از آن رنج می برند.”

اورولوژیست کلیتون لاو، MD، موافق است.

لاو، مدیر برنامه سرطان پروستات در بیمارستان City of Hope در Duarte، کالیفرنیا، می‌گوید: «به همسرتان بگویید که می‌خواهید درگیر شوید، به قرار ملاقات بروید، سؤال بپرسید. بسیاری از مردانی که مبتلا به سرطان پروستات تشخیص داده می شوند، مغزشان را خاموش می کنند و نگران می شوند، بنابراین برای شریک یا همسر پردازش اطلاعات و حمایت عاطفی بسیار مهم است.

برای شریک زندگی خود مثبت بمانید

همانطور که کلمه سرطان ترسناک است، سرطان پروستات میزان درمان بسیار بالایی دارد، به خصوص زمانی که به موقع تشخیص داده شود. در واقع، طبق گفته انجمن سرطان آمریکا، تقریباً 100٪ از مردانی که سرطان پروستات تشخیص داده شده و به سایر قسمت‌های بدن سرایت نکرده است، حداقل 5 سال با این بیماری زندگی می‌کنند.

اگر شریک زندگی شما احساس ترس می کند، این را به او یادآوری کنید.

لاو می‌گوید: «بیشتر مردانی که سرطان پروستات تشخیص داده می‌شود در اثر این بیماری نمی‌میرند، و شما باید این موضوع را به او اطلاع دهید. او می‌خواهد بداند که این همه غم و اندوه نیست.»

زمانی که سرطان پروستات نیازی به درمان ندارد

اغلب، سرطان پروستات به کندی رشد می کند و تهدیدی فوری ایجاد نمی کند. در چنین مواردی، پزشکان اغلب چیزی به نام نظارت فعال را توصیه می کنند. (ممکن است آن را “انتظار مراقبه” نیز بشنوید.) این شامل معاینات منظم برای اطمینان از عدم پیشرفت سرطان است.

مزیت: از عوارض جانبی ناشی از جراحی یا پرتو درمانی جلوگیری می کنید. با این حال، اگر هر دو نگران باشید که اوضاع بدتر شود، می تواند باعث اضطراب شود. چه می گویید؟

لاو می‌گوید: «به همسر یا شریک زندگی خود یادآوری کنید که پزشکان در همه چیز هستند و شما به طور منظم معاینه می‌شوید.

اگر شما نگران این هستید که در صورت درمان نشدن سرطان چه کند، به همسرتان بگویید چه احساسی دارید. سپس بپذیرید که اگر او و پزشک فکر می‌کنند نظارت فعال انتخاب درستی است، دست‌کم فعلاً این تصمیم اوست که از درمان چشم پوشی کند.

میلز می گوید: «شما باید بتوانید این فضا را به شریک خود بدهید.

یافتن منابع

اگر شما و همسرتان قبلا با سرطان مواجه نشده اید، پس این دنیای کاملا جدیدی برای شماست. برای یافتن راه هایی برای صحبت در مورد آن به کمک نیاز دارید.

میلز می‌گوید: «گروه‌های حمایتی زیادی برای زوج‌هایی که تحت درمان هستند، وجود دارد. “آنها از طریق مراکز سرطان، بیمارستان ها، کلیساها، و سازمان های دیگر اداره می شوند. از تیم مراقبت سرطان همسرتان بخواهید که شما را به گروه های محلی معرفی کند. می توانید برنامه ها و خدمات بیماران انجمن سرطان آمریکا را نیز بررسی کنید. روانشناسان و مددکاران اجتماعی نیز می توانند کمک کنند.

مواجهه با عوارض جانبی درمان

جراحی برای سرطان پروستات می تواند دو عارضه جانبی عمده و بالقوه طولانی مدت داشته باشد: بی اختیاری ادرار و اختلال نعوظ. هر دو می توانند کاملاً ناامید کننده باشند. تابش همچنین می تواند بر مثانه و توانایی نعوظ شما تأثیر بگذارد.

به همسرتان یادآوری کنید که این عوارض اغلب موقتی هستند و به او بگویید که در کنار او هستید در حالی که هر دو منتظر بهبود اوضاع هستید.

اگر شریک زندگی شما کنترل کامل مثانه خود را نداشته باشد – یک عارضه جانبی که ممکن است ماه ها یا بیشتر طول بکشد تا از بین برود – ممکن است او را از ادامه زندگی اجتماعی که قبل از درمان داشتید منصرف کند یا حتی تمایل او به ترک را محدود کند. خانه.

میلز می گوید: «فهم داشته باشید و احساسات او را کوچک نکنید. اما او را تشویق کنید که تا حدودی ماجراجو باشد و متوجه شود که شرایط عادی جدید به این معنی است که او باید توقف های بیشتری برای رفتن به دستشویی داشته باشد.

صحبت کردن با شریک زندگی خود در مورد رابطه جنسی

واقعیت سخت درمان تاثیر آن بر توانایی شریک زندگی شما برای نعوظ است. شما ممکن است نتوانید به همان روش قبلی رابطه جنسی داشته باشید، حداقل برای مدتی. اوایل در مورد آن صحبت کنید.

لاو می‌گوید: «به‌عنوان زن و شوهر گفتگوی آزاد داشته باشید». در مورد اهمیت رابطه جنسی برای هر دوی شما صحبت کنید، زیرا بسیاری از اوقات برای یکی از همسران یا شریک زندگی مهمتر از دیگری است. و به یاد داشته باشید که او می خواهد احساس کند که دوستش دارند و به شکلی عاشقانه دیده شود.»

میلز می‌گوید که بهبودی پس از درمان می‌تواند تا یک سال طول بکشد و شریک زندگی شما باید بداند که در این مدت هنوز تحت تعقیب است.

میلز می‌گوید: «به او بگویید که می‌خواهید با او صمیمی باشید، حتی اگر نمی‌توانید مانند گذشته صمیمی باشید.

فقط به همسرتان نگوئید که دیگر به ناتوانی او در نعوظ اهمیت نمی دهید.

میلز می‌گوید: «حتی اگر شما آن را از موضع حمایت می‌گویید، گفتن این دقیقاً اشتباه است، زیرا داشتن نعوظ برای مرد بودن ضروری است. درعوض، بگویید “من درک می کنم که اکنون نمی توانید به نعوظ برسید و من هنوز هم شما را دوست دارم.” برای شریک زندگی بسیار مهم است که نگوید اشکالی ندارد که ناتوان است. در عوض، بگویید من می خواهم احساس کنید که دارید هر کاری را که می توانید انجام می دهید [to recover your ability to get an erection]”

با این حال، رابطه جنسی ممکن است چیزی باشد که به جای صحبت کردن در مورد آن عادت دارید انجام دهید. اگر در شروع مکالمه مشکل دارید، لاو توصیه می‌کند با یک درمانگر جنسی صحبت کنید، که می‌تواند به شما کمک کند تا تغییرات در زندگی جنسی خود را تغییر دهید. تیم مراقبت های بهداشتی شریک زندگی شما باید بتواند توصیه ای ارائه دهد.

اگر سرطان پروستات پیشرفته باشد

گاهی اوقات، سرطان پروستات تهاجمی است و درمان آن سخت است. می تواند به سایر قسمت های بدن سرایت کند. درمان چنین سرطانی نیاز به هورمون درمانی دارد که تولید تستوسترون در بدن را متوقف می کند. این عوارض جانبی قابل توجهی دارد. به احتمال زیاد شریک زندگی شما با مشکلات زیر روبرو خواهد شد:

  • تغییرات عاطفی و نوسانات خلقی
  • از دست دادن علاقه به رابطه جنسی
  • افزایش وزن
  • عدم علاقه به درست خوردن، ورزش یا خوابیدن

میلز می گوید: «این می تواند ویرانگر باشد. “کیفیت زندگی ضربه بزرگی می خورد.”

شریک زندگی شما ممکن است عبوس، آشفته و گوشه گیر شود، هم به عنوان یک عارضه جانبی درمان و هم به این دلیل که با واقعیت بیماری پیشرفته مواجه است. میلز می گوید، فضای مورد نیاز او را در اختیار او قرار دهید، اما به طور کلی دلگرم کننده باشید. او را به ورزش و داشتن یک رژیم غذایی سالم تشویق کنید.

میلز توصیه می کند: «بگویید، من با شما در این کار هستم». «بگویید، «بیا برویم قدم بزنیم» یا «بیایید از فست فود صرف نظر کنیم و یک تکه ماهی سالمون خوب و مقداری برنج قهوه‌ای و مقداری سبزیجات بخارپز بخوریم». بخشی از این راه حل باشید.»

در پایان به شریک زندگی خود کمک کنید

اگر تمام گزینه های درمانی تمام شده باشد و سرطان در مرحله نهایی خود باشد چه؟ شما هنوز هم با آن روبرو خواهید شد.

لاو می‌گوید: «در آن مرحله، مهم است که فقط آنجا باشید و به همسرتان اطمینان دهید که او را دوست دارند. “محبت خود را نشان دهید، حضور خود را نشان دهید، حضور فیزیکی و احساسی خود را.”

شما همچنین می توانید از تصمیمات او در مورد دریافت مراقبت از آسایشگاه حمایت کنید، جایی که او می خواهد زمان باقیمانده خود را در آنجا بگذراند، و مطمئن شوید که هر گونه دردی تحت کنترل است و اولویت های پزشکی او در پایان عمر رعایت می شود. (اینها باید در دستورات قبلی او باشد.)

یکی از کارهایی که نباید انجام دهید این است که در مورد اینکه اوضاع چگونه پیش می رود، صادق نباشید. لاو می‌گوید: «نمی‌توان به سادگی به آن‌ها گفت که اوضاع به‌طور جادویی بهتر می‌شود».

میلز می‌گوید به شریک زندگی‌تان بگویید که بدون توجه به هر اتفاقی با او خواهید بود و اشکالی ندارد که وقتی زمانش رسید، آن را رها کنید.

میلز می‌گوید: «من فکر می‌کنم گاهی مردم فقط به شنیدن آن نیاز دارند. آنها باید از افرادی که دوستشان دارند بشنوند که دیگر کاری نیست که انجام دهند و این اشکالی ندارد، که مرگ یک شکست نیست، بلکه شرط زندگی است.



منبع