بیماران دیابتی نوع 2 بالای 45 سال، پس از قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی، خطر MS را افزایش می دهند



یک مطالعه جدید دانشگاه علوم بهداشتی آریزونا نشان داد که افراد مسن تر از 45 سال که دیابت نوع 2 آنها با داروهای ضد قند خون درمان شده بودند، خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس را افزایش دادند، به ویژه در میان زنان، در حالی که قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی در افراد کمتر از 45 سال این خطر را کاهش داد. .

یافته های ما نیاز به یک رویکرد پزشکی دقیق برای پیشگیری از ام اس در این جمعیت های آسیب پذیر را تقویت می کند.


کاتلین راجرز، دکترا، محقق اصلی، معاون مدیر علوم اعصاب ترجمه در مرکز نوآوری در علوم مغز

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک اختلال عصبی خودایمنی غیرقابل پیش بینی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد و منجر به ناتوانی شدید جسمی و شناختی می شود. تخمین زده می شود که نزدیک به 1 میلیون بزرگسال در ایالات متحده و بیش از 2.8 میلیون نفر در سراسر جهان با ام اس زندگی می کنند.

برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2، شواهد فزاینده ای وجود دارد که اختلالات متابولیک و ام اس را از طریق یک محرک مشترک افزایش خودایمنی مرتبط می کند. این موضوع تاثیر درمان های ضد هیپرگلیسمی مورد استفاده برای درمان دیابت نوع 2، از جمله انسولین، بر بروز ام اس را زیر سوال می برد.

دکتر راجرز گفت: «تحقیقات قبلی اثر محافظت عصبی داروهای ضد هیپرگلیسمی را در بیماری آلزایمر و سایر زوال عقل‌های مرتبط نشان داده است. برای MS، ما می‌خواستیم تفاوت‌های سنی و جنسیتی، به‌ویژه در بین مردان و زنان زیر 45 سال مبتلا به دیابت نوع 2 را بیشتر بررسی کنیم.»

آنها دریافتند که مردان بالای 45 سال افزایش اندکی قابل توجهی در خطر ام اس دارند و زنان بالای 45 سال افزایش قابل توجهی در بروز ام اس پس از قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی نشان دادند. علاوه بر تفاوت های سنی، تجزیه و تحلیل خطر بر اساس گروه دارویی نشان داد که قرار گرفتن در معرض انسولین در بیماران بالای 45 سال با افزایش خطر بیشتری در مقایسه با سایر درمان ها همراه بود.

در بیماران کمتر از 45 سال، قرار گرفتن در معرض ضد هیپرگلیسمی در برابر توسعه ام اس محافظت می کند.

این مطالعه از یک پایگاه داده خسارت بیمه مستقر در ایالات متحده شامل 151 میلیون شرکت کننده برای شناسایی بیش از 5 میلیون بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 و ام اس زودرس یا دیررس استفاده کرد. محققان داده‌ها را بر اساس سن – بیمارانی که دیابت نوع 2 قبل یا بعد از 45 سالگی تشخیص داده‌اند – و جنسیت تقسیم‌بندی کردند تا عوامل ایجادکننده خطر MS در هر دو جمعیت، به‌ویژه در زنان بالای 45 سال را رمزگشایی کنند.

مقاله «تفاوت‌های سنی و جنسیتی در مواجهه با داروهای ضد هیپرگلیسمی و خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس تازه تشخیص داده شده در بیماران دیابتی نوع 2 با امتیاز همسان» اخیراً در مجله Heliyon منتشر شده است.

از نویسندگان مشترک مرکز نوآوری در علوم برایان می توان به روبرتا دیاز برینتون، دکترا، کارگردان و پروفسور Regents اشاره کرد. فرانچسکا ویتالی، دکترا، استادیار پژوهشی نورولوژی؛ جورجینا توراندل هارو، کاندیدای دکترا و دستیار پژوهشی فارغ التحصیل؛ و گرگوری برانیگان، دکترا، دانشجوی سال سوم پزشکی در کالج پزشکی UArizona – برنامه MD-PhD توسان.

منبع:

دانشگاه علوم بهداشتی آریزونا

مرجع مجله:

برانیگان، جی ال، و همکاران (2022) تفاوت های سنی و جنسیتی در مواجهه با داروهای ضد هیپرگلیسمی و خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس تازه تشخیص داده شده در امتیاز گرایش با دیابت نوع 2 مطابقت دارد. هلیون. doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e11196.



منبع