تشکیل خانواده در صورت ابتلا به اچ آی وی


اگر با HIV زندگی می کنید و به بچه دار شدن فکر می کنید – می توانید. با مراقبت و داروی مناسب، افراد مبتلا به اچ آی وی می توانند حاملگی و فرزندان سالمی داشته باشند، بدون اینکه اچ آی وی را به همسر یا فرزند منتقل کنند.

مونیکا هان، پزشک متخصص HIV و دانشیار بالینی پزشکی خانواده و جامعه در UCSF می‌گوید: «ما به جایی رسیده‌ایم که داروها و پیشرفت‌های پزشکی واقعاً فوق‌العاده‌ای داریم که طرفداران گذشته برای به دست آوردن آن‌ها سخت مبارزه کرده‌اند. مدرسه پزشکی.

او می گوید: «اکنون اگر بتوانید به طور مداوم داروهای خود را مصرف کنید، اساساً می توانید یک بارداری، زایمان و نوزاد طبیعی و سالم داشته باشید – یک نوزاد عاری از HIV. ما اساساً می توانیم آن را تضمین کنیم.»

اگر قصد بارداری دارید و شما و/یا همسرتان مبتلا به HIV هستید، با پزشک HIV خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که درمان شما درست است. و اگر باردار شدید، فوراً به پزشک HIV خود اطلاع دهید. این بخشی از اطمینان از سلامت شما و کودکتان است.

غیر قابل کشف برابر غیر قابل انتقال است

اگر شریکی بدون اچ‌آی‌وی دارید، بارداری بدون ترس از انتقال اچ‌آی‌وی پیچیده بوده و اغلب به لقاح داخل رحمی و درمان‌های باروری نیاز دارد.

امروزه متخصصان HIV از مفهومی به نام U=U پیروی می‌کنند که مخفف عبارت «غیر قابل تشخیص برابر با غیر قابل انتقال است». این بدان معناست که اگر یک بار ویروسی غیرقابل شناسایی داشته باشید، HIV را از طریق رابطه جنسی منتقل نمی کنید.

داشتن یک بار ویروسی غیرقابل تشخیص به این معنی است که HIV در خون شما بسیار کم است. مصرف روزانه داروهای ضد رتروویروسی بار ویروسی شما را غیرقابل تشخیص می کند.

هان می‌گوید: «این واقعاً یک کشف بزرگ و یک پیشرفت شگفت‌انگیز و آزاد است، زیرا می‌دانیم که افراد مبتلا به HIV می‌توانند و باید زندگی جنسی سالم و لذت‌بخش و فرصت‌هایی برای خانواده‌سازی داشته باشند که آن‌ها و همه مردم شایسته آن هستند.»

هان ادامه می‌دهد: «ما می‌دانیم که افراد مبتلا به HIV می‌توانند بدون استفاده از فناوری‌های خاصی به غیر از مصرف داروهای HIV، حاملگی سالم و فرزندان عاری از HIV داشته باشند.» “خبر خوبی که من به بیمارانی که اکنون از آنها مراقبت می کنم می گویم واقعاً با آنچه 10 سال پیش می گفتیم متفاوت است.”

جودی لویسون، MD، پروفسور زنان و زایمان در کالج بیلور می گوید U=U برای انتقال HIV از یک فرد باردار به نوزادش نیز کاربرد دارد – در صورتی که یک بار ویروسی ثابت و غیرقابل تشخیص قبل از بارداری، در طول بارداری و هنگام زایمان داشته باشد. پزشکی که در زمینه HIV و بارداری تخصص دارد. او می‌گوید در آن شرایط، «مورد انتقال به نوزادان صفر بوده است».

باردار شدن با شریک زندگی

اگر با HIV زندگی می کنید و می خواهید باردار شوید، اولین قدم این است که داروهای ضد رتروویروسی خود را به طور منظم مصرف کنید و به یک بار ویروسی غیرقابل شناسایی برسید. (شما باید این کار را برای سلامتی خود انجام دهید، و اگر قصد بارداری دارید، این کار را برای محافظت از کودک خود نیز انجام می دهید.) یک بار ویروسی غیرقابل تشخیص را برای 3-6 ماه حفظ کنید، و سپس می توانید بدون رابطه جنسی داشته باشید. لویسون می گوید کاندوم بدون خطر انتقال HIV به شریک زندگی شما.

اگر اچ‌آی‌وی دارید و می‌خواهید همسرتان را با اسپرم باردار کنید، توصیه یکسان است: داروی خود را مصرف کنید و به یک بار ویروسی غیرقابل شناسایی ثابت برسید، و سپس ادامه دهید و سعی کنید باردار شوید.

اگر شما HIV ندارید اما شریک زندگی شما مبتلا است، از پزشک خود بپرسید که آیا پیشگیری از مواجهه اولیه (PrEP) یک گزینه است یا خیر. PrEP یک قرص روزانه است که احتمال ابتلا به HIV را کاهش می دهد. مصرف PrEP در دوران بارداری و شیردهی بی خطر است.

برنامه ریزی برای بارداری و زایمان

مصرف بسیاری از داروهای HIV در دوران بارداری بی‌خطر است، بنابراین احتمالاً می‌توانید در دوران بارداری از همان داروهای خود استفاده کنید. شما باید بار ویروسی خود را اغلب – هر یا دو ماه یکبار – بررسی کنید تا مطمئن شوید که غیرقابل تشخیص باقی می ماند. گاهی اوقات، داروها در دوران بارداری متفاوت عمل می کنند، بنابراین اگر بار ویروسی شما افزایش یابد، ممکن است پزشک شما نیاز به تنظیم دارو یا دوز شما داشته باشد.

هان می گوید کار و زایمان برای افراد مبتلا به اچ آی وی تقریباً مانند کسانی است که فاقد آن هستند. تا زمانی که بار ویروسی شما کمتر از 1000 باشد، می‌توانید زایمان طبیعی داشته باشید. اگر بیش از 1000 باشد، برای کاهش خطر ابتلای نوزاد به HIV در طول زایمان، به سزارین نیاز دارید.

پس از تولد، کودک شما باید 4 هفته داروی AZT دریافت کند که از او در برابر HIV محافظت می کند. هان می گوید که آنها چندین بار آزمایش خواهند شد: در بدو تولد، 2 هفته، 4 هفته و 4 ماهگی.

تغذیه با شیر مادر از لحاظ تاریخی برای افراد مبتلا به HIV توصیه نشده است – و این هنوز هم توصیه رسمی در ایالات متحده است، همانطور که از سال 1985 تاکنون بوده است.

لیویسون می‌گوید، اما بسیاری از والدین می‌خواهند که با شیر مادر تغذیه کنند. گروهی از کارشناسان به وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS) در این مورد مشاوره داده اند. این پانل تأیید کرد که تغذیه با شیر مادر برای افراد مبتلا به HIV توصیه نمی شود زیرا خطر آن صفر نیست. اما این پانل توصیه کرد که اگر یک پزشک بیمار مبتلا به HIV دارد که می‌خواهد با شیر مادر تغذیه کند، باید در مورد خطرات و فواید آن با او صحبت کند.

ما نمی توانیم بگوییم که U برابر با U برای شیردهی است، اما می توانیم بگوییم که خطر آن بسیار کم است [for people who have undetectable viral loads]لویسون می گوید. اگر تصمیم به شیر دادن دارید، او می گوید که باید داروهای خود را مصرف کنید، بار ویروسی خود را هر 1 تا 2 ماه یکبار کنترل کنید و کودک خود را به طور منظم آزمایش کنید.

لویسون می‌گوید: «فقط باید بگوییم که نمی‌توانیم به شما تضمین 100 درصدی بدهیم که HIV را از طریق شیردهی به نوزادتان منتقل نکنید.» “و سپس آنها باید تصمیمی بگیرند که برای آنها مناسب است.”

راه های بیشتر برای داشتن خانواده

افراد مبتلا به HIV می توانند از هر نوع درمان باروری مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) و انجماد تخمک استفاده کنند. اسپرم مورد استفاده در درمان های باروری به طور معمول قبل از استفاده شسته می شود. این فرآیند HIV را از مایع منی خارج می کند.

کلینیک های باروری همچنین می توانند به شما در ایجاد خانواده از طریق روش هایی مانند لقاح اهدایی یا جایگزین های حاملگی در صورت نیاز کمک کنند.

فرزندخواندگی نیز یک گزینه است. طبق قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت، تبعیض قائل شدن علیه افراد مبتلا به HIV توسط آژانس‌های فرزندخواندگی غیرقانونی است.



منبع