ماری جوانا و سیگارهای الکترونیکی هر دو خطر آریتمی قلبی را افزایش می دهند


در مطالعه اخیر منتشر شده در ریتم قلب ژورنال، محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، رابطه بین انواع مختلف ماری جوانا استنشاقی یا استفاده از محصولات تنباکو را با آریتمی های بطنی و دهلیزی ارزیابی کردند.

تاثیر سیگار کشیدن معمولی بر اختلال عروق کرونر به خوبی درک شده است. با این حال، اثرات سیگار بر مکانیسم های پرو آریتمی و آریتمی قلبی نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. محصولات تنباکوی مدرن مانند سیگارهای الکترونیکی (سیگارهای الکترونیکی) و محصولات تنباکوی گرم شده (HTPs) و افزایش محبوبیت ماری جوانای قانونی، وضعیت را پیچیده کرده است. این محصولات عموماً ایمن تر از سیگارهای تنباکو در نظر گرفته می شوند. با این حال، حتی اگر محصولات تنباکوی غیر سنتی و ماری‌جوانا ممکن است یک تهدید جدید برای سیستم قلبی عروقی باشند، درک کمی از تأثیر سیگار کشیدن یا بخار کردن بر آریتمی‌های قلبی وجود دارد.

مطالعه: افزایش آسیب پذیری در برابر آریتمی های دهلیزی و بطنی ناشی از انواع مختلف تنباکو استنشاقی یا فرآورده های ماری جوانا.  اعتبار تصویر: Hazem.m.kamal / Shutterstockمطالعه: افزایش آسیب پذیری در برابر آریتمی های دهلیزی و بطنی ناشی از انواع مختلف تنباکو استنشاقی یا فرآورده های ماری جوانا. اعتبار تصویر: Hazem.m.kamal / Shutterstock

در مورد مطالعه

در مطالعه حاضر، محققان تعیین کردند که آیا استفاده از انواع جدید تنباکو یا ماری‌جوانا می‌تواند منجر به سوبسترای پروآریتمیک شود و در نهایت منجر به آریتمی شود.

برای این مطالعه، موش‌های نر و ماده نژاد Sprague-Dawley با سن بین هشت تا 10 هفته مورد استفاده قرار گرفتند و به گروه‌های 5 تا 16 تایی تقسیم شدند. به منظور تقلید از سیگار کشیدن فعال یا بخار کردن مشاهده شده در انسان، موش‌های هوشیار در معرض آئروسل ضربانی یا دود قرار گرفتند. هر موش پنج روز در هفته به مدت دو ماه با یک جلسه در روز تحت قرار گرفتن در معرض قرار گرفت. هر یک از این جلسات شامل 10 چرخه بود که طی پنج دقیقه انجام شد تا میزان مصرف یک جلسه بخارپز یا یک سیگار تخمین زده شود. دو حیوان از 18 حیوان در گروه سیگار تنباکو در ابتدای مطالعه در روزهای 1 و 14 مردند. آنها جایگزین شدند و هیچ حیوان دیگری تلف نشد. موش‌ها در معرض سیگارهای الکترونیکی (JUUL)، HTPs (IQOS)، سیگارهای Marlboro Red (CIG)، ماری‌جوانا (MJ)، یا ماری‌جوانای پلاسبو (pb-MJ) قرار گرفتند.

تیم آزمایش القای آریتمی، تله متری الکتروکاردیوگرافی، اکوکاردیوگرافی، فشار خون سیستولیک (SBP) و نقشه برداری نوری را در طول یا بعد از قرار گرفتن در معرض اندازه گیری کردند. برای شناسایی اثرات مزمن پیشرونده، از دم کاف برای اندازه گیری SBP هوشیار در روز اول قرار گرفتن در معرض و در پایان هفته دوم، چهارم، ششم و هشتم استفاده شد. در هر روز اندازه‌گیری، SBP دو بار، یک بار قبل و بعد از قرار گرفتن در معرض تک در آن روز، برای تخمین اثر حاد آن روز برآورد شد.

این تیم همچنین هشت هفته پس از قرار گرفتن در معرض، نقشه‌برداری اپتیکال قلب را در شرایط خارج از بدن انجام دادند تا حساسیت قلب به آریتمی‌های بطن راست و چپ و دهلیزها را اندازه‌گیری کنند و ویژگی‌های الکتروفیزیولوژیکی آن‌ها را تعیین کنند. طول یک پتانسیل عمل در 80% رپلاریزاسیون (APD80) و یک کلسیم گذرا در رپلاریزاسیون 80 درصد (CATD80) اندازه گیری شد.

نتایج

یافته های مطالعه نشان داد که همه شرایط غیرهوا به شدت SBP را تغییر داده است. دود سیگار، آئروسل IQOS و آئروسل JUUL همگی تأثیر یکسانی بر SBP داشتند: همه آنها SBP را در روز اول قرار گرفتن در معرض به طور قابل توجهی افزایش دادند، با افزایش متوسط ​​در روزهای بعد. با این حال، بر خلاف محصولات تنباکو، هر تماس حاد با ماری جوانا SBP را کاهش داد. از سوی دیگر، pb-MJ SBP را کاهش نداد، بلکه آن را به روشی مشابه محصولات تنباکو افزایش داد.

مقادیر قبل از قرار گرفتن در معرض نشان داد که قرار گرفتن در معرض مزمن با محصولات ارزیابی شده به تدریج SBP پایه را از 0.130 میلی متر جیوه پس از دو هفته قرار گرفتن در معرض به 0.140 میلی متر جیوه پس از چهار هفته و 0.150 میلی متر جیوه پس از هشت هفته قرار گرفتن در معرض افزایش داد. غلظت نوراپی نفرین در نمونه های سرم در موش هایی که در معرض ماری جوانا یا محصولات تنباکو قرار گرفتند در مقایسه با هوا هشت هفته پس از قرار گرفتن در معرض به طور قابل توجهی متفاوت بود. در همان زمان، سطح آنژیوتانسین هیچ گونه تغییری را نشان نداد.

پس از هشت هفته قرار گرفتن در معرض، تغییرات منطقه کسری و کسر جهشی در همه گروه‌های غیر هوایی کمتر از سطح پایه بود. در گروه های غیر هوایی، حجم انتهای دیاستولی بطن چپ (LV) و حجم انتهای سیستولیک بطن چپ به تدریج افزایش یافت. تا هشت هفته پس از قرار گرفتن در معرض، حجم انتهای دیاستولیک و LV انتهای سیستولیک LV در همه گروه‌های غیر هوایی به طور قابل‌توجهی در مقایسه با پایه افزایش یافته بود. علاوه بر این، جرم LV نیز در مقایسه با گروه‌های هوایی و خط پایه افزایش یافته است. همچنین، قرار گرفتن در معرض همه شرایط به جز هوا باعث شد که قطر دهلیز چپ (LA) تا هفته چهارم قرار گرفتن در معرض بزرگ‌تر شود و بزرگ شدن آن تا هفته هشتم ادامه یابد. این نتایج نشان می دهد که استفاده از تنباکو و ماری جوانا باعث اختلال عملکرد LV با بزرگ شدن حفره های قلبی می شود. این نشان داد که سیگار کشیدن و استعمال دخانیات با اختلال عملکرد و بازسازی LV مرتبط است.

در مقایسه با هوا، همه محصولات تنباکو القای کلی AF را تسهیل می‌کنند. به طور کلی، 37.5٪ از موش های در معرض MJ و 50٪ از موش های در معرض pb-MJ دچار AF شدند. با این حال، موش‌هایی که در معرض هوا قرار گرفتند دچار AF نشدند. میزان القای VT به دلیل قرار گرفتن در معرض هوا 0٪، CIG 62.5٪، JUUL 71.43٪، IQOS 37.5٪، MJ 75٪، و pb-MJ 37.5٪ بود. نرخ AF تنها برای CIG، JUUL، و MJ معنی دار بود. بیش از نیمی از موارد تاکی کاردی ناشی از ضربان بیش از حد است. دوره‌های نسوز مؤثر LA، LV و دهلیز راست (RA) در گروه‌های غیرهوا کوتاه‌تر بود. علاوه بر این، گروه‌های غیر هوایی APD80 کوتاه‌تر با CATD80 طولانی‌تر در مقایسه با گروه‌های کنترل هوا در طول‌های چرخه قدم زدن متفاوت داشتند.

به طور کلی، یافته‌های مطالعه نشان داد که ماری‌جوانا و تنباکو می‌توانند باعث تغییراتی در بازسازی ساختاری، الکتریکی و عصبی قلب شوند و بروز آریتمی را تسهیل کنند.

مرجع مجله:

  • هویلیانگ کیو، هائو ژانگ، دانیل دی هان، روناک درخشنده، شیائوین وانگ، ناتاشا گویال، مینا نواب زاده، پونام رائو، امیلی ای. ویلسون، لیلا محمدی، جفری ای. اولگین، متیو ال اسپرینگر، افزایش آسیب پذیری دهلیزی و دهلیزی آریتمی های ناشی از انواع مختلف تنباکو استنشاقی یا محصولات ماری جوانا، ریتم قلب، 2022، ISSN 1547-5271، DOI: https://doi.org/10.1016/j.hrthm.2022.09.021، https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1547527122024869



منبع