محققان تظاهرات عصبی را در میان بیماران مبتلا به کووید طولانی بررسی می کنند


در مطالعه اخیر منتشر شده در طب طبیعتمحققان عواقب عصبی طولانی مدت را در مرحله پس از حاد بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) یا COVD طولانی ارزیابی کردند.

مطالعه: پیامدهای عصبی طولانی مدت COVID-19.  اعتبار تصویر: Starocean/Shutterstock
مطالعه: پیامدهای عصبی طولانی مدت COVID-19. اعتبار تصویر: Starocean/Shutterstock

کووید طولانی به طیفی از عواقب پس از حاد COVID-19 اشاره دارد که شامل چندین تظاهرات خارج ریوی از جمله ناهنجاری های عصبی است. اکثر مطالعاتی که اختلالات عصبی مرتبط با کووید را بررسی می‌کنند به بیماران بستری در بیمارستان در طی عفونت‌های حاد SARS-CoV-2 (کوروناویروس سندرم تنفسی حاد شدید) محدود شده‌اند و برای طیف کوچکی از پیامدهای عصبی کمتر از 6 ماه پیگیری شده‌اند.

یک ارزیابی جامع از پیامدهای عصبی طولانی COVID-19 پس از یک سال حاد COVID-19 مورد نیاز است، و پیامدهای عصبی را در بخش های مختلف مراقبت در مرحله حاد COVID-19 ارزیابی می کند، از جمله کسانی که در بیمارستان بستری نشده اند، بستری شده اند و در بخش مراقبت های ویژه (ICU) -پذیرفته).

در مورد مطالعه

در مطالعه حاضر، محققان عواقب عصبی را در بیماران مبتلا به کووید طولانی ارزیابی کردند.

داده‌ها از پایگاه‌های ملی مراقبت‌های بهداشتی اداره امور کهنه‌سربازان ایالات متحده (ایالات متحده) برای 154068 نفر که بعد از ماه اولیه عفونت SARS-CoV-2 زندگی می‌کردند و دو گروه از افراد کنترل به‌دست آمد: گروه کنترل معاصر شامل 5،638،795 VHA ایالات متحده (کهنه سرباز). بخش سیستم مراقبت های بهداشتی) کاربران فاقد قرار گرفتن در معرض SARS-CoV-2، و گروه کنترل تاریخی شامل 5,859,621 کاربر VHA ایالات متحده که قبل از همه گیری SARS-CoV-2 (2017) بودند.

وزن‌دهی احتمال معکوس برای متعادل کردن کووید-19 و گروه‌های کنترل معاصر استفاده شد، نسبت خطر (HRs) محاسبه شد و بارها و خطرات اختلالات عصبی از پیش تعیین‌شده پس از یک سال کووید-19 حاد برآورد شد. علاوه بر این، تیم، اختلالات عصبی رخ داده را در میان گروه عفونت SARS-CoV-2 بر اساس تنظیمات مراقبت حاد COVID-19 (به ترتیب بستری، بستری و بستری در ICU شامل 131915، 16764 و 5389 بیمار) ارزیابی کردند.

علاوه بر این، دو تجزیه و تحلیل حساسیت انجام شد. یکی فقط شامل متغیرهای کمکی از پیش تعیین شده بود و دیگری شامل اعمال تنظیمات و وزن دهی متغیرهای کمکی بود. برای تأیید تکرارپذیری رویکرد مطالعه، خستگی به عنوان یک کنترل پیامد مثبت و دریافت واکسن آنفولانزا بین 1 مارس 2020 و 15 ژانویه 2021، در روزهای زوج و فرد تقویم در بین 571291 و 605453 نفر به ترتیب ارزیابی شد. کنترل های نوردهی منفی

نتایج

افرادی که بیش از ماه اولیه عفونت SARS-CoV-2 زندگی کردند، خطر ابتلا به ترومبوز ورید مغزی (CVT، HR 2.7؛ بار 0.1)، سکته مغزی هموراژیک (HR 2.2؛ بار 0.2) و سکته مغزی ایسکمیک را نشان دادند. [HR 1.5; burden 3.4 for every 1,000 individuals at one-year, transient ischemic attacks (HR 1.6; burden 2.0)]. بار و خطر پیامد عروق مغزی مرکب به ترتیب 9/4 و 6/1 بود.

خطرات بالا برای بیماری آلزایمر (AD، HR 2.0، بار 1.7) و مشکلات حافظه (HR 1.8؛ بار 10) با بار ترکیبی حافظه و نتیجه شناختی و خطر به ترتیب 10 و 1.8 ذکر شد. خطرات و بار بیماری نوروپاتیک محیطی (HR 1.3، بار 5.6)، پارستزی (HR 1.3، بار 2.9)، فلج بل (HR 1.5، بار 0.3) و دیساآتونومی (HR 1.3، بار 1.6 اختلال عصبی محیطی) بار مرکب و ریسک به ترتیب 8.6 و 1.3 است.

پیامدهای اختلال اپیزودیک شامل تشنج و صرع (HR 1.8؛ بار 2.0)، بیماری های مرتبط با سردرد (HR 1.4، بار 1.5) و میگرن (HR 1.2، بار 2.0) بود که بار ترکیبی و خطر برای اختلال اپیزودیک 4.8 بود. و 1.3 به ترتیب. اختلالات حرکتی و خارج هرمی شامل ناهنجاری های حرکتی غیرارادی (HR 1.4، بار 2.9)، لرزش (HR 1.4، بار 1.1)، بیماری شبه پارکینسون (HR 1.5، بار 0.9)، میوکلونوس (HR 1.4، بار 0.1) و دیستونی بود. 1.6، بار 0.4) با بار مرکب و خطر برای نتیجه حرکت و اختلال خارج هرمی به ترتیب 4.0 و 1.4 است.

بیماری‌های سلامت روان شامل بیماری‌های افسردگی اولیه (HR 1.4، بار 17)، سازگاری و بیماری‌های استرس (HR 1.4، بار 14.3)، اضطراب (HR 1.4، بار 12.4) و بیماری‌های روان‌پریشی (HR 1.5، بار 1.0) بودند. بار مرکب و خطر مشکلات سلامت روان به ترتیب 25 و 1.4 بود. بیماری‌های اسکلتی عضلانی شامل آرترالژی (HR 1.3، بار 28)، بیماری میوپاتیک (HR 2.8، بار 0.7) و میالژی (HR 1.8، بار 16)، با بار مرکب و خطر پیامد اختلال اسکلتی عضلانی به ترتیب 40 و 1.5 بود.

پیامدهای اختلال حسی شامل وزوز گوش یا ناهنجاری های شنوایی (HR 1.2، بار 11.9)، اختلال بینایی (HR 1.3، بار 5.6)، کاهش بویایی (HR 4.1، بار 1.1) و کاهش چشایی (HR 2.3، بار 0.1)، همراه با بار ترکیبی بود. و خطر پیامد اختلال حسی به ترتیب 17 و 1.3 است. سایر پیامدهای اختلال عصبی یا مرتبط شامل خواب آلودگی (HR 1.7، بار 0.6)، سرگیجه (HR 1.4، بار 6.7)، سندرم گیلن باره (HR 2.2، بار 0.1)، میلیت عرضی (HR 1.5، بار 0.03)، و انسفالوپاتی بود. آنسفالیت (HR 1.8، بار 0.1) و بار مرکب و خطر برای سایر پیامدهای اختلال عصبی یا مرتبط به ترتیب 7.4 و 1.5 بود.

بار کلی و خطر هرگونه عواقب عصبی از پیش تعیین شده در مقایسه با گروه کنترل معاصر به ترتیب 71 و 1.4 در هر 1000 نفر در یک سال پس از حاد COVID-19 برآورد شد. خطرات و بارها در بین بیماران COVID-19 (در مقایسه با کنترل‌های امروزی) حتی در بین بیمارانی که در COVID-19 حاد نیازی به بستری در بیمارستان نداشتند، بر اساس شدت COVID-19 افزایش یافت.

خطر ابتلا به اختلالات اپیزودیک، اختلالات سلامت روان، اختلالات اسکلتی عضلانی و هر گونه اختلال عصبی با افزایش سن افزایش می یابد. در مقابل، اختلالات شناختی و حافظه، اختلالات حسی و سایر اختلالات عصبی یا مرتبط با افزایش سن کاهش یافت. یافته‌های مشابهی در تحلیل‌های حساسیت به‌دست آمد، و کووید-۱۹ با افزایش خطرات خستگی در مقایسه با گروه‌های کنترل معاصر همراه بود، اما ارتباط معنی‌داری با واکسیناسیون آنفولانزا نداشت.

به طور کلی، یافته‌های مطالعه پیامدهای عصبی طولانی مدت کووید را برجسته می‌کند، که به هدایت سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی مراقبت‌های بهداشتی برای مراقبت طولانی از بیماران مبتلا به کووید کمک می‌کند.



منبع