محققان متدیست هیوستون برای تحقیق در مورد دو مورد از کشنده ترین سرطان ها بودجه CPRIT دریافت می کنند



به دو محقق سرطان متدیست هیوستون، نیم میلیون دلار بودجه از سوی موسسه تحقیقات و پیشگیری از سرطان تگزاس (CPRIT) برای تحقیق بیشتر در مورد دو مورد از کشنده‌ترین و دشوارترین سرطان‌ها که اغلب پیش‌آگهی‌های بدی دارند، دریافت کردند. .

جنی سی چانگ، MD، مدیر مرکز سرطان هیوستون، دکتر مری و رون نیل و رئیس امیلی هرمان در تحقیقات سرطان، کمک هزینه ای 250000 دلاری برای مطالعه تعامل بین چاقی و نیتریک اکسید سنتاز (NOS) در سرطان سینه سه گانه منفی دریافت کرد. (TNBC).

چانگ می‌گوید TNBC که بدترین پیش‌آگهی در میان زیرشاخه‌های سرطان سینه است، حتی در بیماران چاق نتایج بدتری دارد. این بیماران شانس بیشتری برای مقاومت در برابر شیمی درمانی و افزایش خطر عود و بقای ضعیف‌تری دارند. او می‌گوید دلیل آن نامشخص است، اما شواهد نشان می‌دهد که با التهاب مزمن مرتبط است و دو عامل اصلی التهاب مزمن – نفوذ نوتروفیل تومور و سطوح اکسید نیتریک (NO) – شناسایی شده‌اند که نقش محوری در TNBC مرتبط با چاقی دارند.

مطالعات نشان داده اند که چاقی ریزمحیط تومور را دوباره برنامه ریزی می کند و این برنامه ریزی مجدد با افزایش سطح اکسید نیتریک همراه است که همراه با نفوذ نوتروفیل ها، یکپارچگی عروق را به خطر می اندازد و باعث افزایش متاستاز سرطان سینه می شود. چانگ و تیم او پیشنهاد می‌کنند که مهار NOS، ریزمحیط تومور سرکوب‌کننده سیستم ایمنی را معکوس می‌کند تا کارایی استاندارد مراقبت فعلی را افزایش دهد. تکمیل موفقیت‌آمیز کار پیشنهادی آنها درک بهتری از نقش مهارکننده‌های NOS در TNBC فراهم می‌کند و ممکن است نشانگرهای پیش‌آگهی را در بیماران چاق TNBC در معرض خطر بالاتر مرگ و میر تعریف کند، و همچنین به طراحی آزمایش‌های بالینی موفقیت‌آمیز برای بهبود مناسب کمک می‌کند. انتخاب بیماران TNBC که از شیمی درمانی و/یا ایمن درمانی بهره مند می شوند.

دکتر جینگ یانگ، دانشیار انکولوژی در موسسه تحقیقاتی متدیست هیوستون و عضو مرکز سرطان نیل متدیست هوستون، کمک هزینه ای 250000 دلاری برای مطالعه مولتیپل میلوما، که دومین سرطان شایع خون است، دریافت کرد تا بهبودی را بهبود بخشد. اثربخشی و بقای درمانی در این بیماران. به طور خاص، یانگ و تیم او در حال بررسی یک درمان جدید آنتی بادی مونوکلونال تایید شده توسط FDA هستند، داراتوموماب (DARA)، که نشان داده است در صورت ترکیب با سایر داروها اثربخشی درمانی را بهبود می بخشد، اما در بیماران مبتلا به مولتیپل میلوم پرخطر که اغلب اوقات بسیار زیاد است، کوتاهی می کند. عود کند یا اصلاً به درمان پاسخ ندهد.

تیم یانگ بر این باورند که سرنخی برای درک بهتر چگونگی مقاومت سلول‌های مولتیپل میلوما در برابر DARA و جلوگیری از موثر بودن آن پیدا کردند. آنها با استفاده از بزرگترین پایگاه داده عمومی برای بیماران مولتیپل میلوما، بیان ژن تومور و بهترین پاسخ بالینی بیماران را مورد بررسی قرار دادند که آنها را به شناسایی پروتئینی به نام NHE6 هدایت کرد که ممکن است در مقاومت مولتیپل میلوما در برابر درمان با DARA نقش داشته باشد. آنها دریافتند که پروتئین NHE6 در سلول های مولتیپل میلوما به شدت بیان می شود و بیان بالای آن با پیش آگهی ضعیف تر بیماران، ویژگی های ژنتیکی پرخطر و پیشرفت مرحله مولتیپل میلوما مرتبط است. در نهایت، این سلول‌های میلوم متعدد با سطح NHE6 بالا کمتر به DARA پاسخ می‌دهند.

طرح یانگ و تیم این است که نقش و مکانیسمی را بررسی کنند که توسط آن NHE6 مقاومت DARA را القا می کند و NHE6 را به عنوان یک هدف جدید برای بهبود کارایی DARA در مدل های موش و بیماران توسعه می دهد. دانش به‌دست‌آمده از مطالعه آن‌ها باید بینش خلاقانه‌ای را در مورد چگونگی فرار سلول‌های میلوم متعدد از درمان DARA نشان دهد. با توجه به اینکه DARA یک ترکیب نوظهور است که به عنوان مراقبت استاندارد برای بیماران مولتیپل میلوما استفاده می شود، آنها معتقدند استراتژی جدید آنها برای هدف قرار دادن NHE6 و ایجاد یک مهارکننده برای انجام این کار می تواند به طور قابل توجهی نتایج درمان مولتیپل میلوما مبتنی بر DARA را بهبود بخشد.



منبع