محققان مراقبت های پایان عمر را در افراد مبتلا به زوال عقل و بدون زوال عقل مقایسه می کنند



محققان دریافته‌اند که نژاد و قومیت در شدت مراقبت‌های پزشکی در پایان زندگی نقش دارند، اما این تفاوت در میان افراد مبتلا به زوال عقل آشکارتر است.

الیزابت لوث، استادیار دپارتمان پزشکی خانواده و سلامت جامعه در راتگرز و نویسنده اصلی این مطالعه که در مجله منتشر شده است، می‌گوید: «به نظر می‌رسد که زوال عقل اثری چند برابری دارد. مجله انجمن سالمندان آمریکا.

لوث، که همچنین یکی از اعضای هیئت علمی موسسه راتگرز برای سلامت، سیاست مراقبت بهداشتی و تحقیقات پیری است، گفت: «این تفاوت اگر منعکس کننده ترجیحات بیمار برای خدمات فشرده باشد، مشکل ساز نیست.

با این حال، برای درک اینکه آیا این تفاوت‌ها ممکن است به عوامل دیگری از جمله نژادپرستی سیستماتیک، تبعیض، ارتباطات ضعیف با پزشک و سایر موانع دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی نسبت داده شوند، تحقیقات بیشتری لازم است.


الیزابت لوث، استادیار، گروه پزشکی خانواده و سلامت جامعه، دانشگاه راتگرز

برای اندازه‌گیری نقش نژاد و قومیت در مراقبت‌های آخر عمر برای افراد مبتلا به زوال عقل، لوث و همکارانش از دانشگاه‌های وندربیلت، کرنل و هاروارد کل هزینه‌های پزشکی را برای 463590 ذینفع مدیکر در سراسر کشور محاسبه کردند. محققان با استفاده از داده‌های ادعایی، هزینه‌های بستری، سرپایی، ناقل، تسهیلات پرستاری ماهر و آسایشگاه را برای 30 روز آخر زندگی بیماران محاسبه کردند. هزینه های بالاتر نشان دهنده شدت مراقبت بیشتر است.

محققان علاوه بر تعیین اینکه 51 درصد از بیماران مدیکر با ادعای تشخیص زوال عقل جان خود را از دست می دهند، به کشف جدید دیگری نیز دست یافتند: نژاد و قومیت ممکن است بر نحوه زندگی افراد مبتلا به زوال عقل تأثیر بگذارد.

لوت گفت: «در حالی که افراد مبتلا به زوال عقل کمتر از افراد بدون زوال عقل خدمات فشرده دریافت می‌کردند، افرادی که زوال عقل دریافت می‌کردند بیشتر از گروه‌های اقلیت نژادی یا قومی بودند.

میزان این اثر بر اساس وضعیت زوال عقل متفاوت بود. به عنوان مثال، در میان افراد بدون زوال عقل، در مقایسه با سفیدپوستان غیر اسپانیایی، ساکنان آسیایی آمریکایی و اقیانوس آرام در پایان عمر 73 درصد شانس بیشتری برای مراقبت های ویژه داشتند. با این حال، در میان افراد مبتلا به زوال عقل، ساکنان آسیایی آمریکا و جزایر اقیانوس آرام 175 درصد شانس بیشتری برای دریافت روش‌های فشرده داشتند.

لوت گفت این یافته ها باید تلاش هایی را برای بهبود مراقبت های پایان زندگی و نتایج برای افراد مبتلا به زوال عقل انجام دهد. او گفت که بازپرداخت مدیکر برای مکالمات برنامه ریزی مراقبت های اولیه تحت رهبری پزشک می تواند کمک کند، همانطور که مشاوره مراقبت های پایان زندگی برای همه بیماران بستری در بیمارستان کمک می کند.

لوت گفت: “در غیاب تصمیم گیرنده تعیین شده، رویکرد پیش فرض در مراقبت های پایان عمر، ارائه خدمات فشرده است.” “اگر کسی از هر دو طرف حمایت نمی کند، خواه خانواده باشد یا خود بیمار، پیش فرض همیشه بستری شدن بیشتر در بیمارستان است، که ممکن است نوع مراقبتی که بیمار می خواهد یا نیاز دارد نباشد.”

منبع:

مرجع مجله:

لوث، EA، و همکاران. (2022) ارتباط بین تشخیص زوال عقل و استفاده از مراقبت های پایان زندگی. مجله انجمن سالمندان آمریکا. doi.org/10.1111/jgs.17952.



منبع