مطالعه به دنبال تقویت با واکسن کووید مشتق شده از نوع است


در مطالعه اخیر ارسال شده به bioRxiv*، محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، سنت لوئیس، نشان دادند که تقویت‌کننده واکسن سندرم حاد تنفسی کرونا 2 (SARS-CoV-2) پاسخ‌های قوی سلول‌های B مرکز ژرمینال (GC) را برمی‌انگیزد.

چندین مطالعه گزارش کرده‌اند که تقویت‌کننده‌های واکسن بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) پاسخ‌های ایمنی را به SARS-CoV-2 اجدادی و انواع نگرانی‌های اضطراری افزایش می‌دهند. علاوه بر این، واکسن‌های جدید مبتنی بر انواع SARS-CoV-2 در گردش در حال توسعه هستند تا پاسخ‌های آنتی‌بادی را تقویت کنند.

علاوه بر این، شواهد اخیر نشان می‌دهد که دوز تقویت‌کننده بر اساس نوع بتا منجر به عیار بالاتر آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده (nAbs) علیه انواع بتا و Omicron نسبت به واکسن‌های تقویت‌کننده یا دو ظرفیتی مبتنی بر وحشی می‌شود که پروتئین‌های نوع وحشی و اسپایک Omicron را کد می‌کنند. با این وجود، مشخص نیست که آیا دوزهای تقویت کننده واکنش های GC را القا می کنند یا خیر.

مطالعه: تقویت SARS-CoV-2 Omicron باعث ایجاد پاسخ جدید سلول B در انسان می شود.  اعتبار تصویر: NIAIDمطالعه: تقویت SARS-CoV-2 Omicron باعث ایجاد پاسخ جدید سلول B در انسان می شود. اعتبار تصویر: NIAID

مطالعه و یافته ها

در مطالعه حاضر، محققان پاسخ‌های ایمنی بزرگسالان سالم و واکسینه‌شده بدون عفونت SARS-CoV-2 را ارزیابی کردند. شرکت کنندگان واکسیناسیون اولیه را با واکسن BNT162b2 فایزر یا mRNA-1273 مدرنا تکمیل کردند. آنها با یک دوز واحد mRNA-1273 یا mRNA-1273.213 دو ظرفیتی (بر اساس پروتئین های سنبله گونه های بتا و دلتا) تقویت شدند. چهل و شش نفر استخدام شدند. هفت مورد با mRNA-1273 تقویت شدند، در حالی که 31 واکسن نوع خاص را دریافت کردند.

سنجش نقطه ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISpot) برای تعیین کمیت پلاسمبلاست های خاص سنبله در گردش استفاده شد. نویسندگان پلاسمبلاست های تولیدکننده IgA و IgG اختصاصی اسپایک را در تمام گیرندگان mRNA-1273 یک هفته پس از تقویت شناسایی کردند. به طور مشابه، آنها پلاسمبلاست های تولید کننده IgG را در برابر پروتئین سنبله سویه اجدادی، انواع بتا و دلتا مشاهده کردند. علاوه بر این، آسپیرات های سوزنی ظریف (FNAs) و آسپیرات های مغز استخوان از برخی افراد پس از تقویت جمع آوری شد.

نمونه‌های FNA با پروب‌های پروتئین سنبله نشاندار شده با فلورسنت از سویه‌های اجدادی، بتا، دلتا و Omicron (BA.1) رنگ‌آمیزی شدند. لنفوسیت های GC B متصل شونده به سنبله و سلول های کمکی T فولیکولی در تمام نمونه های FNA از همه شرکت کنندگان پس از دو هفته شناسایی شدند. سلول‌های B حافظه اختصاصی سنبله (MBCs) در همه شرکت‌کنندگان قبل از واکسیناسیون تقویت‌کننده وجود داشتند که در فرکانس‌های مشابه پس از تقویت حفظ شدند.

سه شرکت‌کننده از گروه‌های mRNA-1273 و mRNA-1273.213 برای توصیف مجموعه MBC انتخاب شدند. آنتی‌بادی‌های مونوکلونال اختصاصی آنتی‌ژن (mAbs) از شش شرکت‌کننده تولید شد و برای اتصال به سنبله با استفاده از روش اتصال مهره‌های چندگانه ارزیابی شد. نویسندگان خاطرنشان کردند که 94% و 92% از mAbهای مشتق شده از MBC از گروه‌های mRNA-1273 و mRNA-1273.213 سنبله‌هایی را از سویه‌های اجدادی، بتا، دلتا و انواع BA.1 شناسایی کردند.

توالی یابی RNA تک سلولی بر روی نمونه های پلاسمبلاست و FNA از این شش فرد انجام شد. اکثر پلاسمبلاست‌های اختصاصی سنبله شناسایی شده پس از تقویت به‌طور کلونی به سلول‌های GC B، MBC و سلول‌های پلاسما که توسط واکسیناسیون اولیه برانگیخته شده‌اند، مرتبط بودند. پس از تجویز دوز دوم و تقویت کننده، کلون های پلاسمابلاستی اختصاصی چندگانه وجود داشت. نمایندگان این کلون ها در پاسخ های تقویت کننده، فرکانس هایپرجهش سوماتیک (SHM) به طور قابل توجهی بالاتر را نشان دادند.

کلون های پلاسمابلاست اختصاصی سنبله در پاسخ های GC در هر شش نفر شناسایی شد. SHMها در MBCهای اختصاصی سنبله پس از تقویت به طور قابل توجهی بالاتر از پس از واکسیناسیون اولیه بودند. اگرچه هر دو واکسن تقویت‌کننده پاسخ قوی GC و بلوغ MBC را القا کردند، آنتی‌بادی‌های اختصاصی نوع (در برابر سنبله‌های بتا و دلتا) جدا نشدند، که نشان می‌دهد سری واکسیناسیون اولیه پاسخ سلول B را نشان می‌دهد.

علاوه بر این، هشت نفر برای ارزیابی اینکه آیا یک تقویت‌کننده واکسن متفاوت‌تر از نظر آنتی ژنی می‌تواند منجر به پاسخ‌های ایمنی در برابر اپی توپ‌های جدید شود، انتخاب شدند. این افراد دو واکسینه شده واکسن mRNA-1273.529 (تقویت کننده) را دریافت کردند که سنبله BA.1 را کد می کند. MBC ها از نمونه خون محیطی شرکت کنندگان 17 هفته پس از تقویت مرتب شدند. تقریباً همه بادی‌آب‌ها (99%) واکنش متقابل داشتند و به سنبله‌هایی از سویه‌های اجدادی، بتا، دلتا و انواع BA.1 متصل شدند.

در مرحله بعد، ظرفیت خنثی‌سازی بادی‌آهن‌ها از سه گروه در یک سنجش با توان بالا مورد بررسی قرار گرفت. محققان 131 mAbs را شناسایی کردند که حداقل 80 درصد عفونت را خنثی کردند. این mAb ها برای خنثی سازی در برابر پانل ذرات معتبر SARS-CoV-2 آزمایش شدند. اکثر پادتنها عفونت را تا 90 درصد در برابر سویه اجدادی، بتا و انواع دلتا مهار کردند. با این حال، mAbs نسبتاً کمتری در هر گروه وجود داشت که در برابر انواع BA.1 و BA.5 مؤثر بودند.

در نهایت، تیم تحقیقاتی mAbهایی را جدا کردند که (به طور خاص) سنبله BA.1 را که به سنبله اجدادی متصل نبود، تشخیص دادند. هفتاد و هشت mAbs از طریق این روش جدا شد. از این تعداد، 57 mAb وجود داشت که هنوز واکنش متقاطع (به سنبله اجدادی) داشتند. یک mAb سنبله BA.1 را شناسایی کرد، 12 mAb سنبله BA.1 و Beta/Delta را شناسایی کرد، و هشت mAb به هیچ آنتی ژنی در بالای پس‌زمینه متصل نشدند. هیچ یک از این 13 میلی آمپر، سویه اجدادی را خنثی نکردند. هفت (54٪) mAbs BA.1 را خنثی کردند، یک mAb BA.5 را خنثی کردند، در حالی که هیچ یک از mAbs انواع بتا یا دلتا را خنثی نکردند.

مشخصه‌های BA.1 خاص mAbs.  (الف) استراتژی دروازه برای مرتب‌سازی BA.1+ WA1/2020- MBC از 17 هفته پس از تقویت PBMC.  (ب) اتصال mAbs از BA.1+ WA1/2020- MBC های مرتب شده به سویه های مشخص شده SARS-CoV-2 S اندازه گیری شده توسط آرایه اتصال مهره های چندگانه.  (ج) خلاصه ای از اتصال mAb.  (د) فعالیت خنثی‌کننده BA.1+ WA1/2020- mAbs اتصال‌دهنده در برابر سویه‌های مشخص شده ویروس SARS-CoV-2 معتبر.  اعداد بالای هر ویروس، mAbs زیر آستانه کاهش عفونت 90 درصد هستند.  (ه) فرکانس‌های جهش IGHV کلون‌های مربوط به mAbs از شرکت‌کنندگان 382-54 و 382-55 که D164G (سمت چپ) و BA.1 را خنثی کردند اما D614G (راست) را خنثی نکردند.  خطوط سیاه نشان دهنده میانه ها هستند.  هر نماد نشان دهنده یک دنباله است.  n = 39 برای D614G+ و n = 7 برای BA.1+ D614G−.  (f) سنجش پلاک بر روی سلول های Vero E6 با mAb مشخص شده در پوشش برای جداسازی جهش یافته های فرار (فلش های قرمز).  تصاویر نماینده سه آزمایش در هر mAb هستند.  (ز) ساختار RBD با ردپای hACE2 که با رنگ قهوه‌ای مشخص شده است، جهش‌های BA.1 با رنگ آبی مشخص شده و آمینو اسیدهایی که جایگزینی آن‌ها در سنجش پلاک‌های مشخص شده با رنگ قرمز، مقاومت در برابر mAbs نشان‌داده شده است.

مشخصه‌های BA.1 خاص mAbs. (آ) استراتژی دروازه برای مرتب سازی BA.1+ WA1/2020 MBC از 17 هفته پس از تقویت PBMC. (ب) اتصال mAbs از BA.1+ WA1/2020 MBC ها را به سویه های مشخص شده SARS-CoV-2 S که توسط آرایه اتصال مهره های چندگانه اندازه گیری شد، مرتب کرد. (ج) خلاصه اتصال mAb. (د) فعالیت خنثی کننده BA.1+ WA1/2020 اتصال mAbs در برابر سویه های مشخص شده ویروس SARS-CoV-2 معتبر. اعداد بالای هر ویروس، mAbs زیر آستانه کاهش عفونت 90 درصد هستند. (ه) فرکانس‌های جهش IGHV کلون‌های مربوط به mAbs از شرکت‌کنندگان 382-54 و 382-55 که D164G (سمت چپ) و BA.1 را خنثی کردند اما D614G (راست) را خنثی نکردند. خطوط سیاه نشان دهنده میانه ها هستند. هر نماد نشان دهنده یک دنباله است. n = 39 برای D614G+ و n = 7 برای BA.1+ D614G. (f) سنجش پلاک بر روی سلول های Vero E6 با mAb مشخص شده در پوشش برای جداسازی جهش یافته های فرار (فلش های قرمز). تصاویر نماینده سه آزمایش در هر mAb هستند. (gساختار RBD با ردپای hACE2 که با رنگ قهوه‌ای مشخص شده است، جهش‌های BA.1 با رنگ آبی و آمینو اسیدهایی که جایگزینی آن‌ها به mAbs مشخص شده در سنجش پلاک با رنگ قرمز برجسته شده، مقاومت می‌کند.

نتیجه گیری

این مطالعه نشان داد که تقویت با واکسن مبتنی بر سنبله یا دو ظرفیتی (بتا/دلتا) باعث ایجاد پاسخ‌های قوی GC مخصوص سنبله در غدد لنفاوی زیر بغل همه شرکت‌کنندگان می‌شود. سلول‌های GC B و پلاسمبلاست‌های اختصاصی سنبله عمدتاً از دودمان کلونال از قبل موجود مشتق شده‌اند. قابل ذکر است، محققان نشان دادند که تقویت با یک واکسن تک ظرفیتی و مبتنی بر آنتی ژنی دور از Omicron (mRNA-1273.529) القاء از نو پاسخ های سلول B، اپی توپ های جدید سنبله Omicron را هدف قرار می دهد.

*تذکر مهم

bioRxiv گزارش‌های علمی مقدماتی را منتشر می‌کند که توسط همتایان بررسی نمی‌شوند و بنابراین، نباید به‌عنوان اطلاعات قطعی، راهنمای عمل بالینی/رفتار مرتبط با سلامتی در نظر گرفته شوند یا به عنوان اطلاعات ثابت تلقی شوند.



منبع