مطالعه نشان می‌دهد که آزمایش یک‌باره پیش‌بینی می‌کند که کدام بیماران کووید-۱۹ بستری در بیمارستان احتمالاً بدتر می‌شوند



بر اساس مطالعه ای که بر روی بیش از 2500 نفر به سرپرستی محققان در استنفورد انجام شد، یک آزمایش یک بار می تواند پیش بینی کند که چه افرادی که مبتلا به کووید-19 در بیمارستان بستری شده اند در طول اقامت خود به طور قابل توجهی بدتر می شوند، حتی اگر با علائم نسبتاً خفیف بستری شوند.

این آزمایش سطح پروتئینی در خون بیمار را روی ویروسی که باعث COVID-19 می شود اندازه گیری می کند. محققان دریافتند که سطوح بالای پروتئین به شدت با افزایش نیاز به حمایت تنفسی پنج روز بعد، بدون توجه به شدت بیماری بیمار در زمان انجام آزمایش، ارتباط دارد. افرادی که سطح آن‌ها بالا بود نیز احتمالاً به طور قابل‌توجهی نسبت به افرادی که سطوح پایین‌تری داشتند در بیمارستان بستری می‌شدند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که ویروس ممکن است در زیر مجموعه‌ای از بیماران بستری در بیمارستان به تکثیر ادامه دهد و این بیماران ممکن است از درمان‌های ضد ویروسی مانند آنتی‌بادی‌های مونوکلونال یا رمدسیویر بهره ببرند. چنین درمان‌های ضد ویروسی در حال حاضر عمدتاً در محیط‌های سرپایی استفاده می‌شوند، زیرا آزمایش‌های بالینی قبلی نشان می‌دهد که آنها برای بیماران بستری در بیمارستان سودی ندارند.

روشی که ما در مورد COVID-19 فکر می‌کردیم این است که ضد ویروس‌ها در اوایل بیماری بسیار مفید هستند، تا قبل از اینکه فرد واقعاً بیمار شود، تکثیر ویروس را متوقف می‌کنند. وقتی فردی به اندازه کافی بیمار است که در بیمارستان بستری شود، به نظر می رسد که پاسخ التهابی به ویروس باعث بسیاری از علائم بالینی او می شود. برخی پیشنهاد کرده اند که زمان آن رسیده است که مطالعه داروهای ضد ویروسی را در بیمارترین بیمارانی که با COVID-19 در بیمارستان بستری شده اند، متوقف کنیم. اما این مطالعه نشان می دهد که زیر مجموعه ای از بیماران ممکن است حتی پس از بستری شدن در بیمارستان از درمان های ضد ویروسی بهره مند شوند.


آنجلا راجرز، MD، دانشیار ریوی و مراقبت های ویژه

راجرز نویسنده اصلی این مطالعه است که به صورت آنلاین در 30 آگوست در مجله منتشر شد سالنامه طب داخلی. او سرپرستی یک گروه بین‌المللی از محققان را در تجزیه و تحلیل نتایج یک کارآزمایی بالینی بزرگ و چند مرکزی از درمان‌های ضد ویروسی در بیماران بستری COVID-19 در بیمارستان به نام کارآزمایی ACTIV-3 یا TICO (درمان برای بیماران بستری مبتلا به کووید-19) بر عهده داشت.

تست ضد ویروس ها

کارآزمایی ACTIV-3 برای آزمایش پنج داروی ضد ویروسی در مقابل یک دارونما در بیماران بستری در بیمارستان کووید-19 طراحی شد. راجرز و همکارانش بین اوت 2020 تا اواسط نوامبر 2021 بیش از 2500 نفر را که به دلیل کووید-19 در چندین مکان در ایالات متحده، اروپا، آسیا و آفریقا در بیمارستان بستری شده بودند مورد مطالعه قرار دادند – دوره ای که افزایش نوع دلتای ویروس را در بر گرفت. جهان. تعداد کمی از بیماران واکسینه شدند.

نمونه‌های خونی از بیماران در زمان ثبت‌نام در مطالعه برای وجود پروتئین مشخص از نوکلئوکپسید یا پوشش خارجی ویروس SARS-CoV-2 که باعث COVID-19 می‌شود، مورد آزمایش قرار گرفتند. نود و پنج درصد از شرکت کنندگان سطوح قابل تشخیصی از این پروتئین به نام پروتئین N داشتند. از این تعداد، 57 درصد سطوحی برابر یا بالاتر از 1000 نانوگرم در لیتر داشتند (یک نانوگرم یک میلیاردم گرم است). به طور متوسط، افراد با سطوح بالای 1000 نانوگرم در لیتر در زمان جمع‌آوری نمونه نسبت به افرادی که سطح پروتئین N در خونشان کمتر بود، بیمارتر بودند.

در ابتدا، یافته ها ممکن است واضح به نظر برسند – ویروس بیشتر ممکن است نشان دهنده بار بالاتر عفونت باشد یا اینکه سیستم ایمنی قادر به کنترل عفونت نیست. اما محققان با مقایسه سطوح نسبی پروتئین N در 1085 بیمار که به طور تصادفی برای دریافت دارونما با علائم خود پنج روز پس از جمع‌آوری نمونه انتخاب شده بودند، نکات مهمی را کشف کردند.

راجرز می‌گوید: «در هر سطح از شدت بیماری، افرادی که پروتئین یا آنتی‌ژن بالاتری داشتند، در معرض خطر قابل توجهی بدتر شدن قرار داشتند. افرادی که سطح آنتی ژن بالایی داشتند، اما می‌توانستند بدون اکسیژن نفس بکشند، پنج برابر بیشتر از افرادی که سطوح آنتی‌ژن پایین‌تری داشتند، پنج روز بعد نیاز به مکمل‌های اکسیژن داشتند.

در میان 257 نفر در گروه دارونما که در ابتدا به اکسیژن نیاز نداشتند، 26 درصد از افرادی که سطح پروتئین N حداقل 1000 نانوگرم در لیتر داشتند، پنج روز بعد به اکسیژن نیاز پیدا کردند. این در مقایسه با تنها 6 درصد از افرادی است که سطوح پایین تری داشتند.

پروتئین N بیشتر، بستری طولانی تر

محققان دریافتند که سطح پروتئین ویروسی با طول مدت بستری بیمار در بیمارستان نیز ارتباط دارد. بیمارانی که سطوح پایین‌تری داشتند، میانگین بستری چهار روزه در بیمارستان داشتند، اما بیمارانی که سطوح بالای 1000 نانوگرم در لیتر داشتند، به‌طور متوسط ​​هفت روز در بیمارستان بودند. این تفاوت در گروهی که نیاز به تهویه غیرتهاجمی یا کانول‌های بینی با جریان بالا داشتند (که هر دوی آنها اکسیژن بیشتری را نسبت به تنفس معمولی به ریه‌ها می‌رسانند) چشمگیرتر بود. در میان این بیماران، 42 درصد از آنها با سطوح بالای 1000 نانوگرم در لیتر در روز 28 بستری در بیمارستان ترخیص شدند، در حالی که این میزان برای افراد با سطوح پایین تر 73 درصد بود.

راجرز گفت: “همه بیماران در این مطالعه به اندازه کافی بیمار بودند که در بیمارستان بستری شدند.” ما از مطالعات قبلی می دانیم که احتمال مرگ بیماران COVID-19 با سطوح آنتی ژن بالاتر بیشتر است. اما سوال دائمی این بود که آیا این به این دلیل است که آنها در ابتدا بیمارتر هستند؟ حالا می دانیم که اینطور نیست. حتی کسانی که علائم نسبتاً خفیف دارند، اگر سطح آنتی ژن پلاسما بالا باشد، وضعیت ضعیف‌تری دارند.

محققان همچنین دریافتند که در تمام مراحل شدت بیماری، مردان در مطالعه تمایل به داشتن سطوح بالاتر پروتئین N در خون خود نسبت به زنان داشتند، حتی پس از تنظیم تفاوت در میزان فشار خون بالا، بیماری قلبی و سایر عوامل مخدوش کننده احتمالی.

راجرز گفت: “این واقعا جالب است و ما نمی دانیم چرا اینطور است.” تحقیقات بسیار بیشتری باید انجام شود.»

مطالعه ACTIV-3 در حال انجام است، اما پنج دارو از شش داروی ضد ویروسی مورد مطالعه توسط این گروه، عملکرد بهتری نسبت به دارونما نداشتند. بسیاری از همین داروها در محیط سرپایی موثر بوده اند. این مطالعه جدید نشان می دهد که بیماران بستری در بیمارستان یکنواخت نیستند و یک رویکرد پزشکی دقیق برای آزمایشات بستری COVID-19 مورد نیاز است.

راجرز گفت: «اگر نیمی از افرادی که ثبت نام کرده‌اید سطح ویروسی پایینی داشته باشند و نتوانند از آنها سود ببرند، احتمالاً آزمایش‌های بالینی داروهای ضد ویروسی با شکست مواجه می‌شوند. “اما برخی از بیماران بستری در بیمارستان که تکثیر ویروسی مداوم دارند ممکن است از این درمان ها بهره مند شوند.” راجرز معتقد است که ابداع نسخه‌ای از این آزمایش که بتواند به سرعت بیماران مبتلا به سطوح ویروسی بالا را شناسایی کند، ممکن است به پزشکان کمک کند مراقبت‌های خود را تریاژ کنند و اجازه ثبت نام هدفمند در آزمایش‌های ضد ویروسی آینده را که ویروس SARS-CoV-2 را هدف قرار می‌دهند، می‌دهد.

محققان از سراسر جهان که بخشی از گروه مطالعاتی ACTIV-3/TICO هستند، از نویسندگان مشترک این مطالعه هستند.

این مطالعه توسط برنامه عملیات Warp Speed ​​ایالات متحده تامین مالی شد. مؤسسه ملی بهداشت (اعطای 1OT2HL156812 و 75N91019D00024)؛ Leidos Biomedical Research Inc.، برای شبکه بینش. موسسه تحقیقاتی مثلث برای پیشگیری و درمان زودهنگام آسیب های حاد ریوی شبکه؛ شبکه آزمایشات جراحی قلب و توراسیک؛ و کمک های مالی از دولت های دانمارک، استرالیا، بریتانیا و سنگاپور.



منبع