واکسن‌های جدید mRNA که پروتئین‌های ویروس آبله میمون را کد می‌کنند، در مطالعات پیش‌بالینی امیدوارکننده هستند


در مطالعه اخیر ارسال شده به bioRxiv* سرور پیش‌چاپ، محققان در چین کارایی سه واکسن مبتنی بر فن‌آوری اسید ریبونوکلئیک (mRNA) ویروس Monkeypox (MPXV) را در مبارزه با چالش کشنده ویروس Vaccinia (VACV) در مدل‌های موش نشان دادند.

مطالعه: واکسن‌های جدید mRNA که ویروس آبله میمون M1R و A35R را کد می‌کنند، موش‌ها را در برابر چالش ویروس کشنده محافظت می‌کنند.  اعتبار تصویر: NIAIDمطالعه: واکسن‌های جدید mRNA که ویروس آبله میمون M1R و A35R را کد می‌کنند، موش‌ها را در برابر چالش ویروس کشنده محافظت می‌کنند. اعتبار تصویر: NIAID

زمینه

MPXV متعلق به خانواده Poxviridae است که دارای ویروس Variola (آبله) و VACV نیز می باشد. در دهه 1980، آماده سازی ویروس زنده ویروس های عفونی واکسینیا آبله را در سطح جهانی ریشه کن کرد. اگرچه واکسن‌های ویروسی زنده مانند همه واکسن‌های MPXV تایید شده با تکثیر ضعیف شده‌اند، پروتئین‌های ویروسی زیادی را بیان می‌کنند، بنابراین نگرانی‌های ایمنی را افزایش می‌دهند.

ویروس پوششی خارج سلولی (EEV) و ویروس بالغ درون سلولی (IMV) دو شکل عفونی MPXV هستند. با این حال، واکسن‌های زیرواحد با استفاده از این پروفیل‌های ایمنی بهتری نسبت به واکسن‌های ویروس زنده در مدل‌های حیوانی کوچک نشان داده‌اند. به عنوان مثال، لای و همکاران. نشان داد که واکسیناسیون با E. coli بیانگر A27L، یک پروتئین سطحی کوتاه شده IMV، موش ها را از چالش کشنده VACV محافظت می کند. بنابراین، نیاز به بررسی بیشتر آنتی ژن های MPXV و استراتژی های ترکیبی برای واکسن های بهتر علیه MPXV وجود دارد.

به علاوه، از زمانی که MPXV توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) در جولای 2022 به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی اعلام شد، نیاز به واکسن‌های MPXV بیشتری وجود دارد. 2) با تمام واکسن های مبتنی بر فناوری mRNA که کارایی و ایمنی بالایی را نشان می دهند.

در مورد مطالعه

محققان در مطالعه حاضر با گرفتن نشانه‌هایی از موفقیت واکسن‌های mRNA علیه SARS-CoV-2، سه واکسن mRNA VGPox1، VGPox2 و VGPox3 را علیه MPXV توسعه دادند. این واکسن ها پروتئین MPXV EEV A35R و پروتئین IMV M1R، همولوگ های A33R و L1R را به ترتیب در VACV بیان کردند. در حالی که VGPox 1 و 2 مولکول‌های mRNA منفردی بودند که یک پروتئین ترکیبی متشکل از A35R EEV و یک M1R تمام‌قد را کد می‌کردند، VGPox 3 مخلوطی از مجتمع‌های mRNA-لیپیدی نانوذرات (LNP) بود که به ترتیب A35R و M1R را کد می‌کردند. تنها تفاوت بین VGPox 1 و 2 این بود که دومی فاقد ناحیه ساقه A35R بود.

محققان این سه واکسن را برای ایمنی هومورال و سلولی ضد VACV و محافظت اعطا شده توسط آنها در برابر عفونت ویروسی کشنده در موش آزمایش کردند. این تیم هر موش را به صورت داخل بینی با 10×1 تلقیح کردند6 ویروس VACV-WR واحدهای تشکیل پلاک (PFU) پس از 36 روز واکسیناسیون.

آنها وزن بدن را اندازه گرفتند و علائم خود را روزانه تا زمانی که قربانی شدند تحت نظر داشتند. آنها در روز نهم پس از چالش ویروس یا زمانی که بیش از 15 درصد وزن بدن خود را از دست دادند، حیواناتی را قربانی کردند. آنها ریه های حیوانات را برداشت و آنها را در یک هموژنایزر بافتی آسیاب کردند و به دنبال آن سه بار انجماد و ذوب شدند تا ویروس از سلول ها آزاد شود. سپس، آنها مواد رویی را با رقت های مختلف به سلول های VeroE6 برای سنجش پلاک اضافه کردند.

یافته های مطالعه

نتایج مطالعه نشان داد که هر سه واکسن mRNA سطوح مشابهی از آنتی‌بادی‌های ضد A35R را ایجاد کردند، اما تنها VGPox 1- و 2 سطوح آنتی‌بادی بالاتری را علیه M1R ایجاد کردند. بنابراین، سرم های واکسینه شده تنها از VGPox 1 و 2 می توانند ویروس های زنده را در زمان های اولیه خنثی کنند. همانطور که انتظار می رفت، واکسن VGPox 3 در این زمینه بی اثر بود درونکشتگاهی سنجش خنثی سازی جالب توجه است، VGPox 2 سطوح بالاتری از کل ایمونوگلوبولین های G (IgG) را در برابر M1R نسبت به VGPox 1 و VGPox 3 در تمام زمان ها نشان داد. همچنین، VGPox1 سطح بیان پروتئین کمتری نسبت به VGPox 2 در سلول‌های T داشت. با این حال، محققان نتوانستند تعیین کنند که چگونه تفاوت در سطوح بیان پروتئین به سطوح IgG القا شده توسط دو واکسن کمک می کند.

نتیجه گیری

واکسن‌های mRNA که فرم‌های همجوشی A35R و M1R را کد می‌کنند (VGPox 1 و VGPox 2) به طور موثر سطوح بالایی از هر دو A35R و M1R IgG را القا کردند و ویروس زنده را در کشت‌های سلولی در تمام نقاط زمانی خنثی کردند. با این حال، مخلوط این دو mRNA (VGPox 3) نتوانست به نتایج مشابهی با آنتی‌بادی‌های اختصاصی M1R ناشی از VGPox 3 برسد. با این وجود، هر سه واکسن mRNA که در این مطالعه آزمایش شدند، 100٪ محافظت را در طول سنجش چالش ویروس ایجاد کردند. شاید، زمانی که همه حیوانات آزمایش در روز 36 با ویروس زنده به چالش کشیده شدند، هر دو آنتی بادی خنثی کننده anti-A35R و anti-M1R توسط هر سه واکسن استخراج شده بودند.

خنثی کردن آنتی بادی ها در برابر EEV و IMV ممکن است محافظت در برابر چالش ویروس زنده ایجاد کند. بنابراین، با وجود القای دیرهنگام آنتی بادی های ضد M1R، مشخص نیست که چگونه VGPox3 از موش ها در طول یک چالش ویروس کشنده محافظت می کند. برای نتیجه گیری، با توجه به همسانی بالای Vaccinia و MPXV، هر دو VGPox 1 و 2 می توانند واکسن های mRNA قوی علیه MPXV باشند، زیرا آنها به طور کامل از موش ها در طول چالش ویروس کشنده Vaccinia محافظت می کنند.

*تذکر مهم

bioRxiv گزارش‌های علمی مقدماتی را منتشر می‌کند که توسط همتایان بررسی نمی‌شوند و بنابراین، نباید به‌عنوان اطلاعات قطعی، راهنمای عمل بالینی/رفتار مرتبط با سلامتی در نظر گرفته شوند یا به عنوان اطلاعات ثابت تلقی شوند.

مرجع مجله:

  • واکسن‌های جدید mRNA که ویروس آبله میمون M1R و A35R را رمزگذاری می‌کنند، موش‌ها را در برابر چالش ویروس کشنده محافظت می‌کنند، فوجون هو، یونتائو ژانگ، ویل لیو، یانال مراد، جیانگ ژو، ژیبین یو، شیانوو هوآ، ینگیینگ سونگ، جون دینگ، کریس هوانگ، ویلیام جیا، Xiaoming Yang، bioRxiv پیش چاپ 2022، DOI: https://doi.org/10.1101/2022.11.19.517190، https://www.biorxiv.org/content/10.1101/2022.11.19.5171



منبع