چه کسانی به دستگاه اکسیژن ساز نیاز دارند؟

به دلیل بروز بعضی از بیماری ها که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد عده ای از افراد نمی توانند هنگام تنفس اکسیژن کافی از هوا دریافت کنند و دچار تنگی نفس، سرفه، بی قراری، بی خوابی و مشکلات دیگر می شوند. سطح اکسیژن در این بیمار ها کاهش می یابد در حالی که ممکن است به ظاهر وخامت حال آنها تشخیص داده نشود. با استفاده از این تکنیک درمانی، بیمار سطح انرژی بالاتر، خواب راحت تر و زندگی بهتری را تجربه می کند. چنانچه نیتروژن از هوا جدا شود، هوای باقی مانده اکسیژن با خلوص ۹۰ تا ۹۵ درصد خواهد بود. آسیب به سیستم تنفسی: در مواردی که در اثر حادثه یا تصادفی بیمار بخشی از ریه خود را از دست می دهد و برای تامین اکسیژن مورد نیاز خود نیاز به دستگاه اکسیژن ساز دارد. این دستگاه هوای محیط را دریافت و فیلتر می کند و غلظت اکسیژن آن را بالا می برد و سپس اکسیژن را بسته به نوع دستگاه به صورت پالسی(Impulsive) یا پیوسته(Continuous) به مصرف کننده انتقال می دهد. خروجی اکسیژن: محلی که اکسیژن از آن خارج می شود که معمولا توسط نازال یا ماسک به بیمار منتقل می شود.

آپنه تنفسی در هنگام خواب(Sleep Apnea): این بیماری، وقفه غیر اختیاری تنفس در هنگام خواب است، چنانچه این قطعی به طور مکرر اتفاق بیفتد خطرناک است و می تواند منجر به بروز ناراحتی های قلبی و حتی مرگ شود. در هنگام تنفس اکسیژن هوا توسط ریه ها جذب می شود و وارد جریان خون می شود. آپنه انسدادی زمانی رخ می دهد که یک عامل خارجی مانند شل شدن عضلات پشت گلو مسیر تنفس را مسدود می کند. در بازار تجهیزات پزشکی ایران انواع برندهای خارجی مانند فیلیپس، نایدک، دویل بیس، زنیت مد، یوول، لانگفیان و … اکسیژن ساز ها بر حسب اینکه در مکان ثابت استفاده شوند و یا برای بیمار قابل حمل باشند به دو گروه اصلی ثابت (خانگی) و پرتابل تقسیم می شوند. فلومتر: با کمک آن می توان شدت جریان اکسیژن خروجی را بر حسب لیتر بر دقیقه تنظیم کرد. در این مرحله خلوص اکسیژن تا ۹۵ درصد بالا رفته و برای انتقال به مجله خبری medicsmart بیمار آماده است.

این فرآیند به منظور تولید یکنواخت اکسیژن با خلوص بالا ادامه پیدا می کند و خروجی آن توسط فلومتر تنظیم می شود. برای این بیماران، بسته به تشخیص پزشک، درمان دارویی، اکسیژن تراپی، فیزیوتراپی و توانبخشی و … آسم(Asthma): این بیماری، یک بیماری مزمن تنفسی است که در آن دیواره های داخلی مجرای تنفسی (برونش) به برخی مواد حساسیت پیدا می کنند و متورم می شوند. بیماری مزمن انسداد ریوی (COPD): بیماری هایی مانند برونشیت مزمن، برونشکتازی، آمفیزم و آسم در این گروه قرار می گیرند. در آغاز حمله آسم، اکسیژن وارد بدن می شود، اما خروج CO2 از بدن با مشکل روبرو می شود. دستگاه اکسیژن ساز پرتابل در مقایسه با دستگاه اکسیژن ساز خانگی گران تر هستند. نکته مهم در هنگام خرید دستگاه اکسیژن ساز پرتابل علاوه بر خلوص اکسیژن تولیدی، وزن دستگاه و میزان دوام باتری در هنگام مصرف اکسیژن در فلو بیشینه است. این ویروس وقتی به ریه می رسد به سمت لوله های برونش می رود و باعث التهاب یا آماس کیسه های هوایی می شود و بدین ترتیب جذب اکسیژن و حذف دی اکسید کربن با مشکل انجام می شود. از علائم آسم می توان به سرفه، خس خس سینه، تنگی نفس و خستگی اشاره کرد.

در موارد حاد، تورم ناشی از آسم ممکن است تا قطع کامل رسیدن اکسیژن به بیمار پیش رود و منجر به مرگ وی شود. دستگاه اکسیژن ساز از جمله تجهیزات پزشکی است که برای انتقال اکسیژن به افراد با مشکلات تنفسی استفاده می شود. بیماری های ریوی ناشی از ویروس: ویروسی مانند COVID-19 بعد از ورود به بدن و سیستم تنفسی و طی کردن دوران نهان خود، شروع به تکثیر می کند و به سلول های همسایه حمله می کند. این مدل از دستگاه ها برای کنترل میزان مصرف باتری، از روش پالسی برای تولید اکسیژن استفاده می کنند. اکسیژن ساز پرتابل، دارای باتری قابل شارژ است و برای بیمارانی استفاده می شود که فعالیت های خارج از منزل دارند و نیاز دارند که اکسیژن ساز برای تامین اکسیژن همراه داشته باشند. معمولا در دستگاه های اکسیژن ساز از دو بستر زئولیت استفاده می شود که زمانی که یکی از نیتروژن اشباع شد، دومی عمل جذب نیتروژن را انجام می دهد تا بستر اول از نیتروژن تخلیه شود.

هنگامی که شما این مقاله را دوست داشتید، مایل به اطلاعات بیشتری در رابطه با مجله خبری medicsmart وب سایت خود باشید.