کشف بیومارکرها زمینه را برای پیش بینی پره اکلامپسی فراهم می کند

برای هر نقطه زمانی، شرکت کنندگان نمونه خون، ادرار و سواب واژینال دادند. نمونه‌ها برای اندازه‌گیری شش نوع سیگنال بیولوژیکی مورد استفاده قرار گرفتند: تمام RNA بدون سلول در پلاسمای خون، معیاری که ژن‌ها فعال هستند. تمام پروتئین های پلاسما؛ تمام محصولات متابولیک در پلاسما؛ تمام محصولات متابولیک در ادرار؛ تمام مولکول های چربی مانند در پلاسما؛ و تمام میکروب ها/باکتری ها در سواب های واژن. دانشمندان همچنین اندازه گیری تمام سلول های ایمنی در پلاسما را در زیر مجموعه ای از 19 نفر از شرکت کنندگان انجام دادند.

ماریچ نویسنده اصلی این مطالعه با دکتر کوین کنترپویس، مدیر علمی سابق مرکز سلامت متابولیک پزشکی استانفورد است. نویسندگان ارشد این مطالعه نیما آقایی پور، دانشیار اطفال و بیهوشی، پس از عمل و درد درد هستند. Brice Gaudilliere، MD، PhD، استادیار بیهوشی، پس از عمل و درد درد. و دیوید استیونسون، MD، استاد اطفال و مدیر مرکز تحقیقات نارسی استانفورد، که از این تحقیق حمایت کردند.

تیم تحقیقاتی Stanford Medicine برای اینکه بفهمد کدام سیگنال های بیولوژیکی می تواند یک سیستم هشدار اولیه برای پره اکلامپسی ارائه دهد، نمونه های بیولوژیکی را از زنان باردار جمع آوری کرد که دچار پره اکلامپسی شده بودند و یا نداشتند. آن‌ها تجزیه و تحلیل‌های بسیار دقیقی از همه نمونه‌ها انجام دادند، تغییرات را در بسیاری از سیگنال‌های بیولوژیکی که ممکن بود اندازه‌گیری کردند، سپس مجموعه کوچکی از مفیدترین سیگنال‌های پیش‌بینی را صفر کردند.

واقعاً نیاز به شناسایی این حاملگی ها برای جلوگیری از پیامدهای غم انگیز برای مادران و زایمان های زودرس برای نوزادان وجود دارد که می تواند بسیار خطرناک باشد.

ماریچ گفت: علاوه بر این، مصرف آسپرین با دوز پایین در اوایل بارداری ممکن است میزان پره اکلامپسی را در زنانی که در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند کاهش دهد، اما مشخص کردن اینکه چه کسی می‌تواند سودمند باشد، چالش برانگیز بوده است.

این یافته‌ها که به صورت آنلاین در 9 دسامبر منتشر شد الگوهاماهها قبل از اینکه یک زن باردار علائم را نشان دهد، زمینه را برای پیش بینی پره اکلامپسی – یکی از سه علت اصلی مرگ مادر در سراسر جهان – فراهم می کند. آزمایش پیش‌بینی، نظارت بهتر بارداری و ایجاد درمان‌های مؤثرتر را ممکن می‌سازد.

دانشمندان با استفاده از هزاران اندازه گیری به دست آمده و همچنین اطلاعاتی در مورد اینکه کدام شرکت کنندگان به پره اکلامپسی مبتلا شده اند و چه زمانی در بارداری هر نمونه جمع آوری شد، از یادگیری ماشینی برای تعیین اینکه کدام سیگنال های بیولوژیکی به بهترین وجه پیش بینی می کند چه کسی به پره اکلامپسی می رسد، استفاده کردند.

کشف نشانگرهای زیستی در خون و ادرار زنان مبتلا به عارضه خطرناک بارداری توسط محققان دانشکده پزشکی استنفورد، می تواند منجر به آزمایش کم هزینه برای پیش بینی این بیماری شود.

مرجع مجله:

مزیت پیش‌بینی اینکه در اوایل بارداری چه کسی به پره اکلامپسی مبتلا می‌شود این است که می‌توانیم مادران را برای علائم اولیه با دقت بیشتری دنبال کنیم.

ماریچ، آی. و همکاران (2022) پیش بینی اولیه و مدل سازی طولی پره اکلامپسی از مولتیومیکس. الگوها doi.org/10.1016/j.patter.2022.100655.



منبع

ایوانا ماریچ، دکترا، نویسنده ارشد مطالعه، دانشمند تحقیقاتی ارشد در اطفال، پزشکی استانفورد

منبع:

آقایی پور گفت: ما از تعدادی فناوری پیشرفته در محوطه دانشگاه استنفورد برای تجزیه و تحلیل پره اکلامپسی در سطح بی سابقه ای از جزئیات بیولوژیکی استفاده کردیم. ما متوجه شدیم که آزمایش ادرار در اوایل بارداری، قدرت آماری قوی برای پیش بینی پره اکلامپسی دارد.

اندازه گیری همه چیزهایی که در بارداری تغییر می کند

تیم تحقیقاتی نمونه‌های بیولوژیکی را در دو یا سه نقطه در بارداری (اوایل، اواسط و اواخر) از ۴۹ زن جمع‌آوری کردند که از این تعداد ۲۹ نفر در دوران بارداری خود دچار پره اکلامپسی شدند و ۲۰ نفر اینگونه نبودند. شرکت‌کنندگان از میان گروه بزرگ‌تری از زنانی که نمونه‌های بیولوژیکی را برای تحقیقات بارداری در پزشکی استنفورد اهدا کرده بودند، انتخاب شدند.

استیونسون گفت: “وقتی پره اکلامپسی را کاهش می دهید، احتمالاً زایمان زودرس را نیز کاهش می دهید.” “این یک ضربه مضاعف از تأثیرات خوب است.”

پره اکلامپسی با فشار خون بالا در اواخر بارداری مشخص می شود. 3 تا 5 درصد از بارداری ها در ایالات متحده و تا 8 درصد از بارداری ها در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند منجر به اکلامپسی شود، یک اورژانس مامایی مرتبط با تشنج، سکته مغزی، آسیب دائمی اندام ها و مرگ. در حال حاضر، پره اکلامپسی تنها در نیمه دوم بارداری قابل تشخیص است و تنها راه درمان، زایمان نوزاد است که نوزادان را در معرض خطر تولد زودرس قرار می دهد.